اهداف و چشم انداز

نقش و اهمیت زبان و ادبیاتِ هر جامعه، به عنوان اصلی­ترین حامل سنت فرهنگی آن جامعه، بر هیچ­کس پوشیده نیست. هم از این­سان، ادبیات و فرهنگ­های محلی، همواره یکی از سرچشمه ­های اصلی فرهنگ و هنر هر کشور و ملتی را بر می­ ساخته ­است. این بخش از فرهنگ و هنر، نه تنها گنجینه­ ای از میراث تاریخی هر جامعه را شامل می­ شود و گوشه ­های کمتر شناخته­ شدۀ تاریخ، اسطوره، خیال و خاطرۀ مردم آن دیار را با خویش برم ی­کشد، که ب ه­علاوه، چونان منبعی غنی از آیین، هنر، بلاغت و لغات دانسته می­ شود. کشور پهناور ایران با سابقۀ بلند تاریخی خود، در گوشه و کنار، پایگاه و پناهگاه مردم، اقوام و قومیت ­هایی است که هریک به سهم خود در برساختن تاریخ پرافتخار آن نقش داشت ه­اند. این مردمان، هریک دارای ذخیره­ای از میراثی فرهنگی و هنری و ادبی می­باشند که از ابعاد گوناگون و با جنبه­ های مکمل در ساختن حیات فرهنگی ایرانیان موثر بوده ­اند. تنوع زبان­ها، گویش­ها و لهجه ­های مردم ایران­ زمین به حدی است که در کمتر نقطه­ای از جهان پهناور ما نظیر و شبیه دارد. این زبان­ها، گویش­ها و لهجه­ ها، هم از جهت حفظ بخش­ هایی مهم از تاریخ ادب و هنر ایرانی، هم از جهت حفظ و نگاهداری گنجینۀ لغات و واژگانِ کمتر شناخته ­شده، و نیز از جهات فرهنگ­ شناسی و مردم­ شناسی، دارای اهمیتی غایی می­ باشند و این عرصه، بستری برای تحقیق و مطالعۀ گروه­های مختلف ادب­پژوهی، جامعه ­شناسی، فرهنگ­ شناسی و زبان­شناسی به شمار می­ آید. فصلنامۀ «ادبیات و زبان­های محلی ایران­ زمین» در همین راستا پذیرفتار مقالات پژوهشی  محققانی است که در جنبه­ های گونه­ گونِ ادب محلی به کاوش می­ پردازند و بدان ارج می­ نهند.

دورۀ جدید فصلنامه با اعتبار علمی – ترویجی منتشر می گردید، امید است در ادامۀ فعالیت نشریه که با عنوان «نشریۀ علمی» منتشر می شود، بتواند بی­وقفه و به ­شکلی منظم در دسترس پژوهندگان و علاقه ­مندان ادبیات و زبان­های محلی این کشور پهناور قرار بگیرد.