جلوه های شاعرانۀ رنگ محلی در اشعار منوچهر آتشی

نوع مقاله: پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیات علمی دانشگاه یاسوج

2 دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه یاسوج

چکیده

منوچهر آتشی از شاعرانی است که در آثارش رنگ محلی را برای توصیف واقعیت‌های محیط طبیعی و مفهوم­پردازی­های ذهنی خود، به­کار برده است. عناصر اقلیمی و جغرافیایی و اعتقادات مردم منطقه جنوب از منابع اصلی تخیل منوچهر آتشی است. این محیط عاملی اساسی در کاربرد شگردهای بیانی، آرایه‌های ادبی، ترکیب الفاظ و ایجاد اصطلاحات و غنی‌کردن زبان شعری وی بوده­است. در این زمینه، تشبیه پربسآمدترین شگرد خیالی وی است. بسامد عناصر بومی و محلی در شعر آتشی، در دو دفتر آواز خاک و آهنگ دیگر، یعنی در دفترهای نخستین وی، بیش از آثار دیگر اوست.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


۱. آتشی، منوچهر، 1381، گندم و گیلاس، چ۲، تهران: نگاه.

۲. آتشی، منوچهر، 1383، آواز خاک، چ۳، تهران: نگاه.

۳. آتشی، منوچهر، 1383، آهنگ دیگر، چ۴، تهران: نگاه.

۴. آتشی، منوچهر، 1383، دیدار در فلق، چ۴، تهران: نگاه.

۵. آتشی، منوچهر، 1389، گزینه اشعار منوچهر آتشی، چ۵، تهران: مروارید.

۶. آتشی، منوچهر، 1390، ریشه‌های شب، ج۲، چ۲، تهران: نگاه.

۷. احمدی، علی‌اکبر، 1386، «گذشته‌ای روشن و آینده‌ای تاریک»، نشریۀ زبان و ادبیات: زبان و ادب، ش33 (علمی و ترویجی)، ص7تا21.

۸. اخوان ثالث، مهدی، 1369، بدایع و بدعت‌ها و عطا و لقای نیما یوشیج، تهران: بزرگمهر.

۹. داد، سیما، 1387، فرهنگ اصطلاحات ادبی، چ۴، تهران: مروارید.

۱۰. دستغیب، عبدالعلی، 1386، «منوچهر آتشی و اشعارش»، نشریۀ زبان و ادبیات: نامۀ فرهنگستان، ش36، ص159تا171.

11. شفیعی کدکنی، محمدرضا، 1378، صور خیال در شعر فارسی، چ۷، تهران: آگاه.

12. شفیعی کدکنی، محمدرضا، 1390، ادوار شعر فارسی، چ۶، تهران: سخن.

13. شمیسا، سیروس، 1390، بیان و معانی، چ۳، تهران: میترا.

14. مختاری، محمد، 1378، شاعران معاصر ایران؛ ج1: منوچهر آتشی، تهران: توس.

15. نیمایوشیج، 1364، مجموعه آثار نیما، به‌کوشش سیروس طاهباز، تهران: ناشر.

16. نیمایوشیج، 1351، ارزش احساسات و پنج مقالۀ دیگر، چ۲، تهران: گوتنبرگ.

17. نیمایوشیج، 1368، دربارۀ شعر و شاعری، گردآورنده: سیروس طاهباز، تهران: دفترهای زمانه.

18. یوسفی، غلام‌حسین، 1339، «رنگ محلی در شعر فارسی»، نشریۀ زبان و ادبیات: یغما، ش145، ص256تا263.

19. یوسفی، غلام‌حسین، 1376، چشمۀ‌ روشن، چ۷، تهران: علمی