بازشناسی و توصیف گویش اردستانی

نوع مقاله : پژوهشی

نویسنده

عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجف آباد

چکیده

مقاله‌ی حاضر به بررسی و توصیف «گویش اردستانی» می‌پردازد. اردستان در شمال شرق اصفهان واقع شده است و با شهرهای گرمسار، کوهپایه‌ی اصفهان، شهرستان اصفهان، نائین، نطنز، آران و بیدگل همسایه است. گویش اردستانی در مجموعه‌ای همسان به‌نام گویش‌های مرکزی ایران قرار دارد. در مجموعه‌گویش‌های ایران مرکزی، «گویش اردستانی» به همراه گویش‌های انارکی، بهدینی، نائینی، زفره‌ای و کلیمیان یزد و کرمان جزء «گویش‌های جنوب شرقی» دسته‌بندی می‌شود. گویش‌های مرکزی ایران خود در مجموعه‌ی بزرگتری به‌نام «گویش‌های ایرانی غربی» قرار دارد.
«گویش اردستانی» به لحاظ آوایی از گویش‌های پیچیده‌‌‌ی ایرانی است و متأسفانه به‌جز دو مقاله‌ی خارجی از «هارولد بیلی» و «پی‌یر لکوک» تاکنون کار شایان و ارجمندی درباره‌ی آن انجام نگرفته است. این پژوهش «گویش اردستانی» را در سه سطح آوایی، صرفی و نحوی بررسی و توصیف می‌کند

کلیدواژه‌ها

موضوعات


۱. ابراهیمی، قربانعلی (۱۳۸۵)، «بررسی کتاب­‌شناختی گویش‌های مرکزی ایران»، نخستین همایش سراسری گویش‌های محلی و مردم‌شناسی انارک، ص۱۸۰ـ۱۵۷.
۲. اشمیت، رودیگر ( ۱۳۸۳)، راهنمای زبان‌های ایرانی، ترجمه‌ی فارسی زیر نظر حسن رضایی باغ‌بیدی، تهران: ققنوس.
۳. جکسون، ابراهیم، ودیگران (۱۳۶۹)، سفرنامه‌ی جکسون، ترجمه‌ی منوچهر امیری و فریدون بدره‌ای، تهران: خوارزمی.
۴. رضایی باغ‌بیدی، حسن (۱۳۸۰)، معرفی زبان‌ها و گویش‌های ایران، تهران: فرهنگستان زبان و ادب فارسی.
5. َگلبن، محمد (۱۳۸۱)، اردستان‌نامه، تهرَان: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
Bailey، H.W. 1933-1935. Iranian Studies IV، BSOS 7، 769-778.
Kent، R.J. 1953. Old Persian. New Haven. Connecticut.
Lecoq، p. 1982. .Ardestani. EncycloPedia IRANICA. 751 II