معرفی تکواژ تأییدی در گویش هزارگی افغانستان

نوع مقاله : پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار بخش زبان های خارجی و زبان شناسی دانشگاه شیراز

2 دانشجوی کارشناسی ارشد زبان شناسی دانشگاه شیراز

چکیده

نوشتار پیش رو، به معرفی تکواژی در گویش هزارگی افغانستان می پردازد که ساختاری بسیار ویژه دارد . این تکواژ که از یک واج تشکیل شده، معنای «تأیید» و «بله» را می رساند و گویشوران سالمند آن را استفاده می نمایند. ویژگی بازگشتی این واج، که در میان زبان های هند و اروپایی نادر است، خود به تنهایی درخور اعتناست. این مقاله ، ایتدا به معرفی منطقه و گویش قوم هزارگی می پردازد، سپس مشابهت های این صدا در سایر گویشهای و زبانها، و تکواژ (اتف) را بررسی می کند. و پس از آن، نتیجه گیری و منابع آورده شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


الف. کتاب‌ها
۱. ثمره، یدالله (1386). آواشناسی زبان فارسی (آواها و ساخت آوایی هجا)، تهران: مرکز نشر دانشگاهی.
۲. ریچاردز، ج. س. [و اشمیت ر (1384). فرهنگ توصیفی آموزش زبان و زبانشناسی کاربردی، ترجمۀ ا. چگنی، تهران: رهنما.
۳. لعلی، ع (۱۳۷۲). سیری در هزارهجات، قم: احسانی.
۴. یزدانی، حسن‌علی (1385). پژوهشی در تاریخ هزارهها، تهران: عرفان.
5. Dulling, G. K. (1973). THE HAZARAGI DIALECT OF AFGHAN PERSIAN. London: The Central Asian Research Center.
6. The new Encyclopadia Britannica (15th ed., Vol. 5). (1978). New Delhi: micropaedia.
7.Arsenault, P. (2008). Coronal features and retroflexion in Indo-Aryan languages, philosophy thesis Supervised by  Keren Rice, University of Toronto

ب. پایگاه‌های اینترنتی

1- شریعتی، ح. (1390، سرطان 16). گویش هزارگی( تببین نظریه بومی بودن هزارهها). بازیابی از غرجستان:http://ghurjistan.com/archieves/6152